(cs) adj (gr Aristóxenos, np) Relativo a Aristoxeno de Tarento, filósofo e teórico da música, discípulo de Aristóteles, que viveu por volta de 350 a.C. e cujas pesquisas da teoria da música tornaram-se transcendentais. adj+sm Adepto da teoria filosófica de Aristoxeno de que a alma não é nada mais do que a harmonia do corpo.
Vogais: aioeiao
Consoantes: rstxnn
archidiocesano, arquidiocesano, archidiácono, arquidiácono, arcadismo, arrastassem, arrostassem, arquitetassem, arrecadassem.
mato-verdiano, cuaitiano, nabuquiano, manciano, circadiano, brixiano, schoenbergiano, astromanciano, celsiano, gomesiano, pluviano, rousseauniano, vindiano, uadaiano, corbiniano.